კორეული ფესტივალი 2014 თბილისში

Korea.ge_ს, ასევე კორეის საელჩოს ინიციატივითა და ორგანიზატორობით როგორც იქნა ქართველი ფანობა ვეღირსეთ კორეული კულტურის ტალღას – the performers “Fly up” – სამი ქვეჯგუფისგან შემდგარ დიიიიდ ჯგუფს :D
კონცერტი ფილარმონიის ივენთ ჰოლში ჩატარდა. აქვე ავღნიშნავ, რომ პატარა ადგილია და სცენაც კარგად არ ჩანდა, სამწუხაროდ, და უკანა რიგებში ვინც ვიჯექით, იძულებული ვიყავით ფეხზე წამოვდგარიყავით, ზოგი საერთოდ სკამზეც ასკუპდა.

კონცერტის დაწყებამდე <3

კონცერტის დაწყებამდე <3


Continue reading →

გზა ჩორუმისაკენ და უკან

მგზავრის ჩანაწერებიდან…

ცხოვრებაში ყველაფერი პირველად ხდებაო, უთქვამთ გამოცდილებს და სწორედ ეს პირველად გაბედვა არის ძნელი. ჩემი პირველი გასვლა საზღვარს გარეთ და რომ იცოდეთ როგორ მეშინოდა. რაც კი შეიძლებოდა ყველანაირად მოვემზადე (ასე მეგონა). ჩავალაგე ბარგი, მივედით სადგურში მეც და მარიც, ჩავჯექით ავტობუსში (კომპანია “მეტროს” ავტობუსით და მინდა ვთქვა, რომ ბილეთები ჩარიცხვით არასდროს შეიძინოთ, ყოველთვის შეამოწმეთ თურქები და არ ენდოთ ბილეთებზე!რაც რომ ჩვენ ვიწვალეთ) და წავიდა.. არ მოვყვები საქართველოში მგზავრობის დეტალებს, ეს იგივეა ბათუმამდე რომ ავტობუსით იმგზავროთ: გაჩერებებზე ქართველებს ჯერ ისევ ნახავ.
მაგრამ შუაღამისას მივადექით სარფსა და საზღვარს. ჩამოგვსვეს ავტობუსიდან ჩვენი ბარგით. როგორც წესი მგზავრები ცალკე გადიან შემოწმებას და ავტობუსი მძღოლით, ეს უკვე ნეიტრალური ზონაა და ცალკე მოწმდება. პასპორტში შტამპის ჩარტყმის მოლოდინში რიგში ჩავდექით. მინდა გითხრათ, რიგს არავინ იცავს. მესაზღვრემ მკაცრად დამხედა და საშვიც მომცა. მერე თურქ მესაზღვრეებს გავცდით ამავე წესით და უალა. ჩვენ უკვე თურქეთში ვართ. არ მჯერა. კუნაპეტი ღამეა, მობილური უკვე თურქულ ქსელზე გადავიდა, ხალხი იგივეა თითქოს, სახლებიც. მარტო მინარეთით მივხვდი რომ მე სადღაც მუსულმანურ ქევყანაში ვარ. თავიდან ცოტა დავიბენით, მომეჩვენა რომ ავტობუსი დავკარგეთ, მაგრამ ისევ ქართველების დახმარებით, ვიპოვეთ.
Continue reading →

შეჩერებული წუთები…

ჩემს ბლოგზე მოწყენილობამ დაისადგურა, ისევე როგორც ჩემს შიგნით.
ვეცდები ფოტოებით გავახალისო აქაურობა და ავღნიშნო, რომ ჯერ ისევ არ მოვკვდარვარ…
ჩემი უახლესი ექსკურსიის (სტეფანწმინდაში) ფოტოებიდან:
100_4532
100_4541
100_4557
100_4585
100_4615
100_4608
100_4636

The Princess’ Man

“History repeats itself, first as tragedy, second as farce.”
კარლ მარქსი

ალბათ ხშირად შეგიმჩნევიათ, რომ ისტორიაში რიგი მოვლენები მეორდება. ციკლური თეორია გვეუბნება, რომ გარკვეული პერიოდის მერე მოვლენები მეორდება და ასე დაუსრულებლად. შესაბამისად, განვითარებაც სწორხაზოვანის ნაცვლად წრიულია.
მე ვფიქრობ, რომ ცხოვრებისეული გამოცდილება და განვითარება ძალიან ინდივიდუალურია და ყველა ცოცხალი არსება თავის თავზე გამოცდის განვითარების ყველა (ან უმეტეს) საფეხურს. სწორედ ამიტომ არის, შვილები ხშირად უშვებენ იმ შეცდომებს, რასაც მშობლები მათსავე ასაკში. ეს უკანასკნელნი ძალიან განიცდიან, რომ შვილები მათი განვითარების გზას არ გადიან. მე თუ მკითხავთ, ეს ბუნებრივია და ამაზე არ უნდა იდარდოს ვინმემ. იმიტომ, რომ ყველას თავისი გზა აქვს ჩასახვის მომენტიდან დაწყებული და როცა განსაზღვრულ სიტუაციაში მშობლისგან განსხვავებით მეორე სვლას ჩადიხარ, ეს ნიშნავს რომ შენ შენ იპოვე ის გამოსავალი, რაც თავის დროზე იგივე სიტუაციაში შენმა მშობელმა ვერ დაინახა. განსხვავებული სვლები გვხვდის ჩვენ ინდივიდუალურებს. განსხვავებული სვლები ცხოვრებაში გვაყალიბებს ამა თუ იმ პიროვნებად. მრავალფეროვნება კარგია (სიჭრელისგან განსხვავებით, რომელიც მხოლოდ გულისრევას იწვევს).

ჩემი პირველი ისტორიული კორეული დრამა, ვფიქრობ, The Princess’ Man არ უნდა იყოს, თუ გავიხსენებთ Gaksital-ს (მერე რა რომ მოქმედება ახლო წარსულში ხდება, სადღაც მე–20 საუკუნის პირველი ნახევარში). მაგრამ აქამდე შუა საუკუნეების კორეა არასდროს მინახავს.
ძნელია გადაიღო ისტორიაზე სერიალი და სიუჟეტს არ მიაქციო ყურადღება. ეს უნდა იყოს ეპოქისადმი შესაბამისი, არც ისე ბანალური, მაგრამ მაინც განმეორებადი მოვლენებითა და განცდებით აღსავსე თხრობა. უნდა ვაღიარო, რომ როცა ანოტაცია წავიკითხე, მეგონა რომ რაღაც შექსპირისეულ დრამას წავაწყდებოდი, შექსპისირეული დილემით. მაგრამ კორეა რის კორეა იქნებოდა, რომ არ გავეოცებინე. დამშოკა, რასაც ჰქვია.
Continue reading →

დოკუმენტების სამყაროში

დავიწყებ თავიდან. საადღაც იანვარში გამოვეპასუხე არქივის განცხადებას სტაჟიორთა მიღებაზე. დიდი იმედი არ მქონდა და ამიტომ სულ დავივიწყე. მერე მარტში დამირეკეს, მოდი ტესტირებაზეო. აქაც, დიდი იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. ავიღე სულ რაღაც 57 ქულა და ისევ გავაგრძელე ცხოვრება. მაგრამ დამიძახეს მაინც, მოდი გასაუბრებაზეო.. ისევ, იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. რა ვიბურტყუნე არ ვიცი, მაგრამ გულს გარეთ გავუშვი. და აი, აპრილში დამირეკეს, მოდი შერჩეული ხარ სტაჟიორადო.. ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. მართალია ანაზღაურების გარეშეა, მაგრამ მე მხოლოდ ორი რამ მინდა: 1) არქივის სპეციფიკას გავეცნო; 2) სერთიფიკატი ავიღო

ორი დღეა რაც დავდივართ ოთხი გოგო. სიტუაციაზე ჯერ–ჯერობით ვერაფერს გეტყვით. ვეცნობით განყოფილებებს, მუშაობის პროცესს და ფონდებს.
ფონდის სურათი მაქვს, მაგრამ ვერ დავდებ. აკრძალულია. მართალია მკვლევარებს შეუძლიათ დარეგისტრირდნენ არქივში და გამოითხოვონ დოკუმენტები, მაგრამ უშუალოდ საცავის ნახვა ჩვეულებრივი მოკვდავისთვის არ არის ნებადართული.
ორი დღეა რაც მაბოდებს, იმდენი ინფორმაცია, იმდენი დოკუმენტი, იმდენი რამეა დაცული იქ. თან მე საისტორიო ცენტრალურ არქივში ვარ, რაც ნიშნავს რომ აქ დაცულია მე–9 საუკუნიდან 1921 წლამდე არსებული დოკუმენტები. ეს ხომ ბედნიერებაა..

საქმე ბევრია. ჩვენც წინ 6 თვე გვაქვს. ნუ მე შეიძლება 3 თვე გავჩერდე. არ ვიცი ჯერ. თუ აგვისტოში თურქეთში გამიშვეს განცხადების საფუძველზე, მაშინ შეიძლება გავაგრძელო 6 თვე. ოქტომბერში უწევს დასრულება და ჩემთვის მისწრებაა: ოქტომბერში მე მომიწევს ბაკალავრებთან სემინარზე შესვლა, მომიწევს ღვინერიას ლექციების სწავლა და მეორე კოლოქვიუმის გადაგორება. პლუს სამუშაო. პლუს ლათინურის სწავლაც მინდა, პლუს იტალიურისაც… ამდენს ვერ გავქაჩავ, თუ მუდამ სტაჟირებაზე ვიარე.

ხოდა ასე! მე ყველაფერს მოვასწრებ, თუ ყველაფერს დავგეგმავ. მოკლედ, შეგაწყინეთ თავი ჩემი “წლიური რეპორტებით”.
ვეცდები არქივში მუშაობისას რაიმე საინტერესო თემაც მივაგნო და დავწერო.

You are beautiful – A.N.JELL

სერიალი, რომელიც დამწყებმა კორეომანმა უცილობლ უნდა ნახოს ^_^
სერიალი, რომელიც იმდენად პოპულარული გახდა აზიაში (და მე ვფიქრობ, არამარტო აზიაში), რომ ჯერ იაპონელებმა გადაიღეს თავიანთი ვერსია (Ikemen desu 2009 წელს), მერე ტაივანელებმა (2013 წელს). აქვე გეტყვით: იაპონური ვერსია არ ვარგა, ტაივანური უკეთესია, ორიგინალი კი ცხადია ყველას ჯობს.

შეადარეთ ^_^

შეადარეთ ^_^

საერთოდ, ძნელად მოიპოვება სერიალი, რომელიც საყოველთაო მოწონებას იძენს და მერე მიდის ყველა ქვეყანაში მისი რიმეიქები და გადამღერება.. ნუ ჰა “უშნო ბეტის” თუ გამოვყოფდი ასეთს. ახლა უკვე კორეული “მშვენიერი ხარ” დაემატა.
სულ შემთხვევით გადავერთე ენჯელზე, არადა ვიყავი ჩემთვის წყნარად, ვუყურებდი უსერიოზულეს “ვირუსს” (ასევე კორეულს), რომ შევცდი ( :D ) და ერთი სერია შემომეყურა. სამწუხაროდ თავიდანვე ტაივანური ვერსიით დავიწყე, მაგრამ ჯირო ვანგის მიუხედავად, გირჩევთ მაინც ჯერ ორიგინალი კორეული ნახოთ. რაც ტაივანურ “მშვენიერი ხარ”–ში ვერ გავიგე, ის კორეულმა შეავსო. განსხვავებები ცხადია არის. კორეული A.N.JELL 16 სერიაა, მაშინ როცა ტაივანური – 13 (ჯანდაბა იაპონური კი არ ვიცი რამდენსერიანია) – შეიძლება მცდარად ვფიქრობ, მაგრამ თუ აკეთებ რიმეიქს, ისე მაინც გადმოეცი სიუჟეტი, რომ გაურკვევლობის გრძნობა არ დარჩეს მაყურებელს.
1) ჰვანგ ტე გიონ

Jang Geun Suk ჰვანგ ტე გიონის როლში, ჩვენში ცნობილი როგორც "ქალბატონი ფინთიკოზა" ან დეკოლტემენ :D

Jang Geun Suk ჰვანგ ტე გიონის როლში, ჩვენში ცნობილი როგორც “ქალბატონი ფინთიკოზა” ან დეკოლტემენ :D

ბავშვობაში დედის სითბოსა და სიყვარულს მოკლებული, ერთი ჯიუტი, გულჩათხრობილი და ტუჩებდაპრუწული, მაგრამ ნიჭიერი ახალგაზრდა კაცი, რომელიც სრულად შეიცვლება ჯემას სიყვარულის წყალობით.
2) სუნ იუ (ან შუნ იუ)

აქ ოთხივენი არიან ^_^

აქ ოთხივენი არიან ^_^

დინჯი, გონიერი, აუჩქარებელი და ტიტანური მოთმინების მქონე ახალგაზრდა, რომელიც იმდენჯერ უარყვეს, რომ ბოლოს შეეგუა.
3) ჯერემი
ყველაზე ცელქი, ყველაზე ბავშვური, უდარდელი (მაგრამ ეს გარედან) ბიჭუნა, რომლის საცოდაობით დავიწვი.

პირადად მე, ტაივანურის შინ უ და ჯერემი მომწონს. ჰვანგი კი ორივეგან Hot არის ^_^

პირადად მე, ტაივანურის შინ უ და ჯერემი მომწონს. ჰვანგი კი ორივეგან Hot არის ^_^

4) და რა თქმა უნდა: გო მინ ნამ ან ჯემა
გოგო, რომელიც ძალიან გულუბრყვილოა (სიჩერჩეტემდე), მაგრამ კეთილი და მოსიყვარულე გული აქვს.
გოგო, რომელიც იმდენს ტირის სერიალში, ლამის მეც ამატიროს…

ტაივანურის ჯემა და კორეულის ჯემა.  ავღნიშნავ, რომ ტაივანურში კორეელი ჯემაც თამაშობდა, ხოლო იაპონურში სუკა გამოდიოდა ^_^

ტაივანურის ჯემა და კორეულის ჯემა.
ავღნიშნავ, რომ ტაივანურში კორეელი ჯემაც თამაშობდა, ხოლო იაპონურში სუკა გამოდიოდა ^_^

დიახ, სხვათაშორის სამივე სერიალი ერთმანეთთან დაკავშირებულია. ერთში პარკ შინ ჰაი (კორეელი ჯემა – Park Shin hye) გამოდიოდა, მეორეგან ჩვენი სუკა (მე–8 სერიაში გამოდის და მაგ მომენტს ვუყურე მარტო, დანარჩენზე გული შემიწუხდა, იაპონური სერიალები არ მომწონს, ანიმეები მირჩევნია). ვერ ვიტყვი სუკას მობეზრდა ეს სერიალი და ამიტომ ტაივანურში არ გამოვიდა თქო, მაგრამ ფაქტია: all these three version are linked

Ikemen desu, სუკა სუკას როლში ^_^

Ikemen desu, სუკა სუკას როლში ^_^

განსხვავებები იმდენად წვრილმან რამეში იყო, თავიდან როცა ვინიშნავდი ამ დეტალებს, გამიკვირდა და მერე მივხვდი რომ სწორედ ეს დეტალებში ცვლილება ცვლის მთლიანად სერიალსაც. სულ სხვანაირია კორეულის შინ უ და ტაივანურის შინ უ, მიუხედავად იმ ზოგადი სახასიათო ხაზისა, რაც პერსონაჟს აქვს.
სულ სხვანაირია ჯერემიც და ჰვანგ ტე გიონიც. ჰვანგის დედაც კი სხვანაირია (ტაივანურში ბოლოს დედამისიც ესწრება კონცერტს, უფლებას მისცემს, მაშინ როცა კორეულში უბრალოდ მივიღებო შენს ბოდიშებსო და ამით მორჩა), ჯემას ტყუპისცალი ძმაც კორეულში უფრო კარგად აჩვენეს, ვიდრე ტაივანურში . მოკლედ, არ ინანებთ, ბევრს აღარც მოვყვები: არ მინდა სპოილერის ბურუსში გაეხვიოთ ისინი, ვისაც ამ სერიალის ნახვის ბედნიერება წინ აქვს ^_^
სიმართლეს ვიტყვი და მიხარია მაინც, ტაივანური რომ ვნახე, აბა ჯირო ვანგს როგორ გავიცნობდი.

ჯირო ჯიროა რა, აი ეს ჰგავს თუ ჰგავს დავიდს :)))

ჯირო ჯიროა რა, აი ეს ჰგავს თუ ჰგავს დავიდს :)))

დასასრულს, რა მინდოდა მეთქვა?
აჰ, ჰო. არ დაიჯეროთ რომ კორეელი ვარსკვლავები ასე ღიად გამოდიან ქუჩაში: ისინი დაცვით მოძრაობენ. ეს სუკაზე გადაღებული დოკ ფილმის შედეგად გავიგე. ისეთი ბუნჩულა ყოფილა სინამდვილეში ეს ჩვენი ჯანგ სუკ, რომ სავარაუდოდ (99%–ით) ამის ფანიც გავხდი..
მანამდე კი, დაპრუწული ტუჩები სტუდიაშიიიიიი:
ANJELL-JK SUKA1
qalbatoni fintikoza

სუკა დაპრუწული ტუჩების გარეშე, as usual :D

სუკა დაპრუწული ტუჩების გარეშე, as usual :D

უი, სულ გამომრჩა: მუსიკა => ოსტები აქვს გადასარევი, ჩინურის ვერსიას მივეჩვიე და კორეული “სარანგჰეო” კი გავაღმერთე ^_^
fabolous boys-you are beautiful-ANJELL-taiwan
you are beautiful-suka

ტაივანური შინ უუუ ^_^

ტაივანური შინ უუუ ^_^

ჯირო ჰვანგ ტე გიონის როლში

ჯირო ჰვანგ ტე გიონის როლში

და ბოლოს, ისევ სუკა... ასე ღიმილიანად დავამთავრებ ამ პოსტსაც

და ბოლოს, ისევ სუკა… ასე ღიმილიანად დავამთავრებ ამ პოსტსაც

Saranghaeyo Korea (always meaning South Korea) <3

მეგობრები ყველგან მეგობრები არიან

ამ პოსტს ალბათ არც ეღირსებოდა ვირტუალური დღის შუქი, რომ არა ერთი, ფრიად ბრძენი და თბილისის ამინდივით ცვლადი გოგოს ახირება, რომელსაც მხარი ავუბი. არ ამება და ვისი აჯობებდა ვნახავდით თქვენც და მეც… არადა, მითხრა გამხიარულება მინდოდა და ისე გისაყვედურეო. მე იმ საყვედურს რა ვუთხარი, სიმართლის პაწაწინა მარცვალი რომ არ გაერიოს :D
ჩემი ცხოვრება მზის სისტემას ჰგავს. პერიოდულად ათასი კომეტა ჩამოუქროლებს ხოლმე და ტოვებს კვალს.
მაშ ასე, გავიცნოთ forum.ge-ს ფლორა–ფაუნის სასიქადულო (რას გადავაკვდი ამ სიტყვას?) წევრები და დავიწყებ ჩემი გიჟი, მუდამ პირველადგილის მოსურნე (ვაი, ვაი, ასეა ეს ასეე!), неукротимая ქეთუჩა ^_^
ან რა დაასვენებს, ეს რომ აბობოქრდება, მტრისას. დაწერს სასწაულს, მერე დაუფეისპალმებენ და უკვე ქეითი ჯუჯღუნებს…
მაგრამ ეს გარედან, შიგნით ისეთი ცხელია, აქეთ გაადნობს მზეს :D
ketucha
ჩემი გოგო… მე მაგისი შეჩვეული ჭირი ვარ ^_^

ტაკს, მერე მოდიან სალი და იზიდა. ეს ორი განსხვავებული თაობის, მაგრამ საოცრად ქალური იუზერები.
ამათ დასახასიათებლად არ მყოფნის სიტყვები. განსაკუთრებით იზიდასი, ტიტანი ქალია (განა ტყუილად მოსწონს ჰადესი?)
sali
isida
საერთოდ, განა რიგითობას აქვს აზრი, როცა საქმე მეგობარს ეხება? მე ვფიქრობ არა.
ჩვენი არჩიშოთ, ან არჩიბალდი. გოგოებო, იცოდეთ: ის სწავლობს, მუშაობს და არის single. ;)
უყვარს სხვის ნერვებზე თამაში და ქეთუჩას დაფეისპალმება :დდდდ
archibald
ფლორა–ფაუნის განყოფილების რისხვის, მოდერ მასერატის, მარცხენა თუ მარჯვენა ხელი (არ ვიცი, თავად აირჩიოს, რო გაიზრდება) – თავადი ფუტკიი თუ ფუთქიიი თუ პუტკიიი..
მემუქრება ვორნებით, მაგრამ ოლოლო მაგას :D

ამ ბავშვს ხედავთ? ესაა თავად :დდდ

ამ ბავშვს ხედავთ? ესაა თავად :დდდ


Дальше, არიან კიდევ მასერატი, ფორუმის რისხვა, ან უფრო სწორედ – ადამიანების რისხვა. იმიტომ რომ ადამიანების გარდა ყველას შეცოდება შეუძლია. თუ გინდათ მასერატის გულის მოგება, უთხარით რომ ხართ პალმა. გიჟდება პალმებზე.
არის ჩემი მშვენიერი მითიათო :love:
არის jaguar paw – აქ უკომენტაროდ!
არის კიდევ ლივერმანი, რომელსაც რა უნდა ხოლმე, ხშირად არ მესმის.
არიან ბლომად იუზერები, რომელთა დანახვა მახარებს, გულს უხარია.
და ამ ხალხს მე მინდა ვუთხრა: მეგობრებო, მგონი ჩემი ნავსაყუდელი ვიპოვე.. თქვენი სახით :yes:

Korean Dorama

გასული წლის შემოდგომაზე ჩემი ახალი გატაცება ჩაისახა – კორეული სერიალები და ფილმები. არადა ზოგადად აზიური, არა ცნობილი იაპონური ან ჩინური, არამედ სამხრეთ კორეული.

ბოლო წლებია ეს ქვეყანა ძალიან განვითარდა. იმაზე უკეთესი ფილმები და სერიალები აქვთ, ვიდრე  ევროპასა და ჰოლივუდს ერთად აღებულს. და თუმცა ტერმინი “დორამა” ეკუთვნის იაპონურ ფილმოგრაფიას, ხალხში გავრცელებულია ზოგადად აზიურ სერიალებს უწოდონ დორამა.

კორეული სერიალების ხანძგრძლივობა არც ისე დიდია როგორც ჰოლივუდური სერიალების. ძირითადად 15–20 სერია და ჰა–ჰა 2 სეზონი. არანაირი 4–5 და მეტ სეზონიანი სერიები. ამავე დროს, ყოველი ახალი სერიალი ახალი ძალით ფეთქავს, ახალი სიუჟეტითა და თავგადასავლებით ხიბლავს მაყურებელს. გასაოცარია მსახიობების თამაში. ამაზე რეალური მე არაფერი მინახავს…

ამ სეზონზე ვუყურე შემდეგ სერიალებს:

I can hear your voice – დორამა, სადაც სამართალზე და კანონზე ჩემეული შეხედულება გადმოატრიალა;
I-hear-your-voice

When a man loves - თუ რა შეუძლია ნამდივლი მამაკაცის სიყვარულს. ამ სერიალიდან გამიჩნდა ჩემი მეორე აზიელი კუმირი (გარდა შრკ–სი) – SSH ანუ Song Seung hun.
When_A_Man_Loves-KD-0003

East of Eden – ნამდვილი ცხოვრებისეული დრამა, ყველა სერიაზე ვბღაოდი. დამიშრო თვალები და ამიორთქლა ცრემლები.
song seung heon east of eden

და ახლა ვუყურებ Phantom  – დორამა კიბერდანაშაულის შესახებ. უკვე ბეჭდვისას საკუთარი ტოშიბასი მეშინია. ემანდ სადმე ვირუსი ხომ არ სუფევს და ვინმე ჩემს კომპს ხომ არ ატარებს რენტგენში–თქო.

df0e4361a60f

წინ კიდევ საოცრებები მელოდება. და გულით მინდა, რომ როდისმე წავიდე სამხრეთ კორეაში, ვნახო ჩემი კუმირები, გამოვართვა ავტოგრაფიები და გადავიღო სურათები მათთან. ^_^

2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 19,000 times in 2013. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 7 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

წლის ბოლო პოსტი


2012 წლის “კატასტროფიდან” ზუსტად 1 წელი გავიდა. მსოფლიო ისევ ცოცხალია და მსოფლიო ისევ ვითარდება. ვერაფერი შეაჩერებს სიცოცხლის წყურვილს პლანეტაზე, N რაოდენობის თვითმკვლელიც კი..

პრინციპში, რა კატასტროფა? ნორმალური ადამიანებისთვის ის ჩვეულებრივი წელი იყო, მისი მომდევნოც ჩვეულებრივი წელია და დამდეგი წელიც ჩვეულებრივი იქნება.

2013 წელი რომ შევაჯამოთ, ჩემს ცხოვრებაში იყო ბევრი საინტერესო მომენტი, მათ შორის ცრემლიანიც… ლუსის ქუთაისში დატოვება, დედაჩემის წყალტუბოში წაყვანა, ფარიკაობა, ჩარლი,  ნატოს ნინუცას დაბადება, ბრეკეტები, ბევრი სამუშაო და ბევრი სამეცადინო, საგრანტო პროექტში ვერ გასვლა და მეგობრები..

ბლოგისთვის უინტერესო პერიოდი აღმოჩნდა: ნაკლები თემები, ნაკლები ვიზიტორები. 50% ჩემი ბრალია და 50% გარემო პირობებისა. ბევრი ფიქრის მერე გადავწყვიტე გამოვაცხადო, რომ ბლოგი პასიურ პოსტ–რეჟიმზე გადადის. ხშირ პოსტებს არ ელოდოთ.

ამ თვეში მე უცხო ხალხთან ურთიერთობას ვსწავლობდი. ფაქტიურად დავჯაბნე ხალხში ტრიალის შიში. ისე ძალიან აღარ ვნერვულობ. ჩარლის მოყვანის მერე კი, საერთოდ ბუნების დაცვის კუთხით წავედი.. თავისუფალ დროს, საქმე რომელიც ჰობიზე მეტია. სწორედ ამიტომ, უახლოეს დღეებში ჩატარებულ მწვანე აქციაზე წავედი. აქცია მიეძღვნა ვაკის პარკის ნაჭერ–ნაჭერ გაყიდვასა და “შეჭმას”. უდამპლესი კანონი, რომელიც მორგებულია ინვესტორზე და ფულის კეთებაზე. თუ ასე ნაჭერ–ნაჭერ დააქუცმაცეს პარკი, მალე აღარაფერი დაგვრჩება. მზიური ხომ უკვე პარკი აღარაა, გაუპატიურებული ადგილია. ზოოპარკის ტერიტორიის სიმწვანეც “ჩაიყლაპა”. ადამიანთა სისულელემ დაღუპა მცენარეული საფარი ქალაქში, იმდენად ძლიერ, რომ სუნთქვა ჭირს ღამე.

ბუნების სადარაჯოზე

ბუნების სადარაჯოზე

ვაღიარებ, რომ მეძინა. აქამდე მე მხოლოდ მეძინა და ჩემი ცხოვრების რაღაც მნიშვნელოვანი წილი, ძილში გავატარე. უკვდავი მაინც ვიყო. თუმცა ღირს კი ხანგრძლივი სიცოცხლე ამ უჟმურ მიწაზე?
სასიამოვნო მომენტები არის, მაგრამ როდისმე ხომ გბეზრდება ერთ ადგილზე ყოფნა?
სასიამოვნო მომენტებში ის შემყავს, ხეთურს რომ ვამხეცებ ნელ–ნელა. დამდეგი წლის სექტემბერში თურქეთში, ქ. ჩორუმში გაიმართება საერთაშორისო ხეთოლოგიური კონგრესი. მინდა წასვლა და ჩაწერილიც ვარ სიაში. წავალ როგორც დამსწრე და გავიცნობ ჩემნაირ “გიჟებს”.
სასიამოვნო წუთებში გადის ის, როცა ესწრები ეროვნული მუზეუმის კატალოგის პრეზენტაციას და მერე რომ კატალოგს ხელში ჩაიგდებ. იფ იფ, ამაზე ბედნიერი წამი რა უნდა იყოს, თუ არ ცხელი შხაპი საღამო ხანს : ))

ეს დაწყებამდე. როცა დარბაზი შეივსო, გადაღება დამეზარა :)

ეს დაწყებამდე. როცა დარბაზი შეივსო, გადაღება დამეზარა :)

ის კატალოგი ახლა სახლში მაქვს, წიგნების თაროზე ნებივრობს. გამომადგება ჩემი ბიბლიოთეკის შესავსებად და სამეცნიერო მუშაობისთვის.
ბლოგზე თოვს, თოვს და ბარდნის. საახალწლო ტრადიცია უქმდება და 31–ში პოსტს არ ელოდოთ. ამ დღეებში მე ვაპირებ ფილმებისა და ანიმაციის ყურებას…
Marry Christmas and Happy New Year to All!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 101 other followers