ჩემი რეტრო ახალი წელი

90–იანებში გატარებული ბავშვობიდან ბევრი მომენტი ზღაპარივით მახსოვს. მაგრამ ის კი ნამდვილად მახსოვს, რა ზეიმი იყო ახალი წლის სახლში შეხვედრა: ნაძვის ხის ერთად მორთვა, საახალწლო გადაცემები, გაშლილი სუფრა და სათამაშოები/საჩუქრები ნაძვის ხის ქვეშ… ამას დამატებული თოვლი გარეთ. მაშინდელ თბილისში თოვლი თოვლობდა, ასე ვთქვათ.

მენატრება ის დრო.

უფრო სწორად ის დამოკიდებულებები, რაც ხალხის შედარებით დამაკმაყოფილებელ რაოდენობას გვქონდა. ახლა ისე აღარ არის. მასიურად აღარ არის.

დიდი ხანია უკვე აღარ გვეახალწლება მოსახლეობის 80 %–ს თუ მეტს არა. მეც აღარ შემიძლია ამდენი სამართლიანად მწუხარე და დარდიანი სახეების ხილვა.

ამ წლის მიწურულს კი ძალიან მინდა ცოტა ხნით მაინც დავისვენო არაფრის მომცემი ქართული მედიისგან (ქვეყანაში კარგა ხანია “მუქი ფერები” ჭარბობენ), გამოვრთო ტელევიზორი და დარდით შეჭმული გულის ხმა, და წყნარი მუსიკის ფონზე შევხვდე 2015 წელს.

ვიცი, თოვლი არ იქნება (სამწუხაროა), ვიცი საახალწლო გადაცემები არ იქნება ნორმალური (სამწუხაროა ორმაგად), ვიცი გარეთ, და იქნებ სახლშიც, არავის უხარია ახალი წელი (ან იქნებ ვცდები?), არც საჩუქრები იქნება ნაძვის ხის ქვეშ, მაგრამ ნახევარი საათით მაინც შევიქმნი გადავსახლდები 20-30 წლით უკან. ხანდახან დროში ასეთი “მოგზაურობები” სიცოცხლესავით გჭირდება ადამიანს.

მაშ ასე, შემომიერთდით, რათა 31 დეკემბერს საღამოს, გავთიშოთ ინტერნეტი, ტელევიზორი (ტელეფონები თავისით გაითიშებიან) და ბოკალი წითელი ღვინითა და გლენ მილერის მუსიკით, მივეცეთ ჩვენი წარსულით ტკბობას;

გილოცავთ დამდეგ ახალ წელს… იქნებ ამან მაინც მოიტანოს ის, რასაც ასე ელის სრულიად საქართველო…

კორეული ფესტივალი 2014 თბილისში

Korea.ge_ს, ასევე კორეის საელჩოს ინიციატივითა და ორგანიზატორობით როგორც იქნა ქართველი ფანობა ვეღირსეთ კორეული კულტურის ტალღას – the performers “Fly up” – სამი ქვეჯგუფისგან შემდგარ დიიიიდ ჯგუფს :D
კონცერტი ფილარმონიის ივენთ ჰოლში ჩატარდა. აქვე ავღნიშნავ, რომ პატარა ადგილია და სცენაც კარგად არ ჩანდა, სამწუხაროდ, და უკანა რიგებში ვინც ვიჯექით, იძულებული ვიყავით ფეხზე წამოვდგარიყავით, ზოგი საერთოდ სკამზეც ასკუპდა.

კონცერტის დაწყებამდე <3

კონცერტის დაწყებამდე <3


Continue reading

გზა ჩორუმისაკენ და უკან

მგზავრის ჩანაწერებიდან…

ცხოვრებაში ყველაფერი პირველად ხდებაო, უთქვამთ გამოცდილებს და სწორედ ეს პირველად გაბედვა არის ძნელი. ჩემი პირველი გასვლა საზღვარს გარეთ და რომ იცოდეთ როგორ მეშინოდა. რაც კი შეიძლებოდა ყველანაირად მოვემზადე (ასე მეგონა). ჩავალაგე ბარგი, მივედით სადგურში მეც და მარიც, ჩავჯექით ავტობუსში (კომპანია “მეტროს” ავტობუსით და მინდა ვთქვა, რომ ბილეთები ჩარიცხვით არასდროს შეიძინოთ, ყოველთვის შეამოწმეთ თურქები და არ ენდოთ ბილეთებზე!რაც რომ ჩვენ ვიწვალეთ) და წავიდა.. არ მოვყვები საქართველოში მგზავრობის დეტალებს, ეს იგივეა ბათუმამდე რომ ავტობუსით იმგზავროთ: გაჩერებებზე ქართველებს ჯერ ისევ ნახავ.
მაგრამ შუაღამისას მივადექით სარფსა და საზღვარს. ჩამოგვსვეს ავტობუსიდან ჩვენი ბარგით. როგორც წესი მგზავრები ცალკე გადიან შემოწმებას და ავტობუსი მძღოლით, ეს უკვე ნეიტრალური ზონაა და ცალკე მოწმდება. პასპორტში შტამპის ჩარტყმის მოლოდინში რიგში ჩავდექით. მინდა გითხრათ, რიგს არავინ იცავს. მესაზღვრემ მკაცრად დამხედა და საშვიც მომცა. მერე თურქ მესაზღვრეებს გავცდით ამავე წესით და უალა. ჩვენ უკვე თურქეთში ვართ. არ მჯერა. კუნაპეტი ღამეა, მობილური უკვე თურქულ ქსელზე გადავიდა, ხალხი იგივეა თითქოს, სახლებიც. მარტო მინარეთით მივხვდი რომ მე სადღაც მუსულმანურ ქევყანაში ვარ. თავიდან ცოტა დავიბენით, მომეჩვენა რომ ავტობუსი დავკარგეთ, მაგრამ ისევ ქართველების დახმარებით, ვიპოვეთ.
Continue reading

შეჩერებული წუთები…

ჩემს ბლოგზე მოწყენილობამ დაისადგურა, ისევე როგორც ჩემს შიგნით.
ვეცდები ფოტოებით გავახალისო აქაურობა და ავღნიშნო, რომ ჯერ ისევ არ მოვკვდარვარ…
ჩემი უახლესი ექსკურსიის (სტეფანწმინდაში) ფოტოებიდან:
100_4532
100_4541
100_4557
100_4585
100_4615
100_4608
100_4636

The Princess’ Man

“History repeats itself, first as tragedy, second as farce.”
კარლ მარქსი

ალბათ ხშირად შეგიმჩნევიათ, რომ ისტორიაში რიგი მოვლენები მეორდება. ციკლური თეორია გვეუბნება, რომ გარკვეული პერიოდის მერე მოვლენები მეორდება და ასე დაუსრულებლად. შესაბამისად, განვითარებაც სწორხაზოვანის ნაცვლად წრიულია.
მე ვფიქრობ, რომ ცხოვრებისეული გამოცდილება და განვითარება ძალიან ინდივიდუალურია და ყველა ცოცხალი არსება თავის თავზე გამოცდის განვითარების ყველა (ან უმეტეს) საფეხურს. სწორედ ამიტომ არის, შვილები ხშირად უშვებენ იმ შეცდომებს, რასაც მშობლები მათსავე ასაკში. ეს უკანასკნელნი ძალიან განიცდიან, რომ შვილები მათი განვითარების გზას არ გადიან. მე თუ მკითხავთ, ეს ბუნებრივია და ამაზე არ უნდა იდარდოს ვინმემ. იმიტომ, რომ ყველას თავისი გზა აქვს ჩასახვის მომენტიდან დაწყებული და როცა განსაზღვრულ სიტუაციაში მშობლისგან განსხვავებით მეორე სვლას ჩადიხარ, ეს ნიშნავს რომ შენ შენ იპოვე ის გამოსავალი, რაც თავის დროზე იგივე სიტუაციაში შენმა მშობელმა ვერ დაინახა. განსხვავებული სვლები გვხვდის ჩვენ ინდივიდუალურებს. განსხვავებული სვლები ცხოვრებაში გვაყალიბებს ამა თუ იმ პიროვნებად. მრავალფეროვნება კარგია (სიჭრელისგან განსხვავებით, რომელიც მხოლოდ გულისრევას იწვევს).

ჩემი პირველი ისტორიული კორეული დრამა, ვფიქრობ, The Princess’ Man არ უნდა იყოს, თუ გავიხსენებთ Gaksital-ს (მერე რა რომ მოქმედება ახლო წარსულში ხდება, სადღაც მე–20 საუკუნის პირველი ნახევარში). მაგრამ აქამდე შუა საუკუნეების კორეა არასდროს მინახავს.
ძნელია გადაიღო ისტორიაზე სერიალი და სიუჟეტს არ მიაქციო ყურადღება. ეს უნდა იყოს ეპოქისადმი შესაბამისი, არც ისე ბანალური, მაგრამ მაინც განმეორებადი მოვლენებითა და განცდებით აღსავსე თხრობა. უნდა ვაღიარო, რომ როცა ანოტაცია წავიკითხე, მეგონა რომ რაღაც შექსპირისეულ დრამას წავაწყდებოდი, შექსპისირეული დილემით. მაგრამ კორეა რის კორეა იქნებოდა, რომ არ გავეოცებინე. დამშოკა, რასაც ჰქვია.
Continue reading

დოკუმენტების სამყაროში

დავიწყებ თავიდან. საადღაც იანვარში გამოვეპასუხე არქივის განცხადებას სტაჟიორთა მიღებაზე. დიდი იმედი არ მქონდა და ამიტომ სულ დავივიწყე. მერე მარტში დამირეკეს, მოდი ტესტირებაზეო. აქაც, დიდი იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. ავიღე სულ რაღაც 57 ქულა და ისევ გავაგრძელე ცხოვრება. მაგრამ დამიძახეს მაინც, მოდი გასაუბრებაზეო.. ისევ, იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. რა ვიბურტყუნე არ ვიცი, მაგრამ გულს გარეთ გავუშვი. და აი, აპრილში დამირეკეს, მოდი შერჩეული ხარ სტაჟიორადო.. ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. მართალია ანაზღაურების გარეშეა, მაგრამ მე მხოლოდ ორი რამ მინდა: 1) არქივის სპეციფიკას გავეცნო; 2) სერთიფიკატი ავიღო

ორი დღეა რაც დავდივართ ოთხი გოგო. სიტუაციაზე ჯერ–ჯერობით ვერაფერს გეტყვით. ვეცნობით განყოფილებებს, მუშაობის პროცესს და ფონდებს.
ფონდის სურათი მაქვს, მაგრამ ვერ დავდებ. აკრძალულია. მართალია მკვლევარებს შეუძლიათ დარეგისტრირდნენ არქივში და გამოითხოვონ დოკუმენტები, მაგრამ უშუალოდ საცავის ნახვა ჩვეულებრივი მოკვდავისთვის არ არის ნებადართული.
ორი დღეა რაც მაბოდებს, იმდენი ინფორმაცია, იმდენი დოკუმენტი, იმდენი რამეა დაცული იქ. თან მე საისტორიო ცენტრალურ არქივში ვარ, რაც ნიშნავს რომ აქ დაცულია მე–9 საუკუნიდან 1921 წლამდე არსებული დოკუმენტები. ეს ხომ ბედნიერებაა..

საქმე ბევრია. ჩვენც წინ 6 თვე გვაქვს. ნუ მე შეიძლება 3 თვე გავჩერდე. არ ვიცი ჯერ. თუ აგვისტოში თურქეთში გამიშვეს განცხადების საფუძველზე, მაშინ შეიძლება გავაგრძელო 6 თვე. ოქტომბერში უწევს დასრულება და ჩემთვის მისწრებაა: ოქტომბერში მე მომიწევს ბაკალავრებთან სემინარზე შესვლა, მომიწევს ღვინერიას ლექციების სწავლა და მეორე კოლოქვიუმის გადაგორება. პლუს სამუშაო. პლუს ლათინურის სწავლაც მინდა, პლუს იტალიურისაც… ამდენს ვერ გავქაჩავ, თუ მუდამ სტაჟირებაზე ვიარე.

ხოდა ასე! მე ყველაფერს მოვასწრებ, თუ ყველაფერს დავგეგმავ. მოკლედ, შეგაწყინეთ თავი ჩემი “წლიური რეპორტებით”.
ვეცდები არქივში მუშაობისას რაიმე საინტერესო თემაც მივაგნო და დავწერო.

You are beautiful – A.N.JELL

სერიალი, რომელიც დამწყებმა კორეომანმა უცილობლ უნდა ნახოს ^_^
სერიალი, რომელიც იმდენად პოპულარული გახდა აზიაში (და მე ვფიქრობ, არამარტო აზიაში), რომ ჯერ იაპონელებმა გადაიღეს თავიანთი ვერსია (Ikemen desu 2009 წელს), მერე ტაივანელებმა (2013 წელს). აქვე გეტყვით: იაპონური ვერსია არ ვარგა, ტაივანური უკეთესია, ორიგინალი კი ცხადია ყველას ჯობს.

შეადარეთ ^_^

შეადარეთ ^_^

საერთოდ, ძნელად მოიპოვება სერიალი, რომელიც საყოველთაო მოწონებას იძენს და მერე მიდის ყველა ქვეყანაში მისი რიმეიქები და გადამღერება.. ნუ ჰა “უშნო ბეტის” თუ გამოვყოფდი ასეთს. ახლა უკვე კორეული “მშვენიერი ხარ” დაემატა.
სულ შემთხვევით გადავერთე ენჯელზე, არადა ვიყავი ჩემთვის წყნარად, ვუყურებდი უსერიოზულეს “ვირუსს” (ასევე კორეულს), რომ შევცდი ( :D ) და ერთი სერია შემომეყურა. სამწუხაროდ თავიდანვე ტაივანური ვერსიით დავიწყე, მაგრამ ჯირო ვანგის მიუხედავად, გირჩევთ მაინც ჯერ ორიგინალი კორეული ნახოთ. რაც ტაივანურ “მშვენიერი ხარ”–ში ვერ გავიგე, ის კორეულმა შეავსო. განსხვავებები ცხადია არის. კორეული A.N.JELL 16 სერიაა, მაშინ როცა ტაივანური – 13 (ჯანდაბა იაპონური კი არ ვიცი რამდენსერიანია) – შეიძლება მცდარად ვფიქრობ, მაგრამ თუ აკეთებ რიმეიქს, ისე მაინც გადმოეცი სიუჟეტი, რომ გაურკვევლობის გრძნობა არ დარჩეს მაყურებელს.
1) ჰვანგ ტე გიონ

Jang Geun Suk ჰვანგ ტე გიონის როლში, ჩვენში ცნობილი როგორც "ქალბატონი ფინთიკოზა" ან დეკოლტემენ :D

Jang Geun Suk ჰვანგ ტე გიონის როლში, ჩვენში ცნობილი როგორც “ქალბატონი ფინთიკოზა” ან დეკოლტემენ :D

ბავშვობაში დედის სითბოსა და სიყვარულს მოკლებული, ერთი ჯიუტი, გულჩათხრობილი და ტუჩებდაპრუწული, მაგრამ ნიჭიერი ახალგაზრდა კაცი, რომელიც სრულად შეიცვლება ჯემას სიყვარულის წყალობით.
2) სუნ იუ (ან შუნ იუ)

აქ ოთხივენი არიან ^_^

აქ ოთხივენი არიან ^_^

დინჯი, გონიერი, აუჩქარებელი და ტიტანური მოთმინების მქონე ახალგაზრდა, რომელიც იმდენჯერ უარყვეს, რომ ბოლოს შეეგუა.
3) ჯერემი
ყველაზე ცელქი, ყველაზე ბავშვური, უდარდელი (მაგრამ ეს გარედან) ბიჭუნა, რომლის საცოდაობით დავიწვი.

პირადად მე, ტაივანურის შინ უ და ჯერემი მომწონს. ჰვანგი კი ორივეგან Hot არის ^_^

პირადად მე, ტაივანურის შინ უ და ჯერემი მომწონს. ჰვანგი კი ორივეგან Hot არის ^_^

4) და რა თქმა უნდა: გო მინ ნამ ან ჯემა
გოგო, რომელიც ძალიან გულუბრყვილოა (სიჩერჩეტემდე), მაგრამ კეთილი და მოსიყვარულე გული აქვს.
გოგო, რომელიც იმდენს ტირის სერიალში, ლამის მეც ამატიროს…

ტაივანურის ჯემა და კორეულის ჯემა.  ავღნიშნავ, რომ ტაივანურში კორეელი ჯემაც თამაშობდა, ხოლო იაპონურში სუკა გამოდიოდა ^_^

ტაივანურის ჯემა და კორეულის ჯემა.
ავღნიშნავ, რომ ტაივანურში კორეელი ჯემაც თამაშობდა, ხოლო იაპონურში სუკა გამოდიოდა ^_^

დიახ, სხვათაშორის სამივე სერიალი ერთმანეთთან დაკავშირებულია. ერთში პარკ შინ ჰაი (კორეელი ჯემა – Park Shin hye) გამოდიოდა, მეორეგან ჩვენი სუკა (მე–8 სერიაში გამოდის და მაგ მომენტს ვუყურე მარტო, დანარჩენზე გული შემიწუხდა, იაპონური სერიალები არ მომწონს, ანიმეები მირჩევნია). ვერ ვიტყვი სუკას მობეზრდა ეს სერიალი და ამიტომ ტაივანურში არ გამოვიდა თქო, მაგრამ ფაქტია: all these three version are linked

Ikemen desu, სუკა სუკას როლში ^_^

Ikemen desu, სუკა სუკას როლში ^_^

განსხვავებები იმდენად წვრილმან რამეში იყო, თავიდან როცა ვინიშნავდი ამ დეტალებს, გამიკვირდა და მერე მივხვდი რომ სწორედ ეს დეტალებში ცვლილება ცვლის მთლიანად სერიალსაც. სულ სხვანაირია კორეულის შინ უ და ტაივანურის შინ უ, მიუხედავად იმ ზოგადი სახასიათო ხაზისა, რაც პერსონაჟს აქვს.
სულ სხვანაირია ჯერემიც და ჰვანგ ტე გიონიც. ჰვანგის დედაც კი სხვანაირია (ტაივანურში ბოლოს დედამისიც ესწრება კონცერტს, უფლებას მისცემს, მაშინ როცა კორეულში უბრალოდ მივიღებო შენს ბოდიშებსო და ამით მორჩა), ჯემას ტყუპისცალი ძმაც კორეულში უფრო კარგად აჩვენეს, ვიდრე ტაივანურში . მოკლედ, არ ინანებთ, ბევრს აღარც მოვყვები: არ მინდა სპოილერის ბურუსში გაეხვიოთ ისინი, ვისაც ამ სერიალის ნახვის ბედნიერება წინ აქვს ^_^
სიმართლეს ვიტყვი და მიხარია მაინც, ტაივანური რომ ვნახე, აბა ჯირო ვანგს როგორ გავიცნობდი.

ჯირო ჯიროა რა, აი ეს ჰგავს თუ ჰგავს დავიდს :)))

ჯირო ჯიროა რა, აი ეს ჰგავს თუ ჰგავს დავიდს :)))

დასასრულს, რა მინდოდა მეთქვა?
აჰ, ჰო. არ დაიჯეროთ რომ კორეელი ვარსკვლავები ასე ღიად გამოდიან ქუჩაში: ისინი დაცვით მოძრაობენ. ეს სუკაზე გადაღებული დოკ ფილმის შედეგად გავიგე. ისეთი ბუნჩულა ყოფილა სინამდვილეში ეს ჩვენი ჯანგ სუკ, რომ სავარაუდოდ (99%–ით) ამის ფანიც გავხდი..
მანამდე კი, დაპრუწული ტუჩები სტუდიაშიიიიიი:
ANJELL-JK SUKA1
qalbatoni fintikoza

სუკა დაპრუწული ტუჩების გარეშე, as usual :D

სუკა დაპრუწული ტუჩების გარეშე, as usual :D

უი, სულ გამომრჩა: მუსიკა => ოსტები აქვს გადასარევი, ჩინურის ვერსიას მივეჩვიე და კორეული “სარანგჰეო” კი გავაღმერთე ^_^
fabolous boys-you are beautiful-ANJELL-taiwan
you are beautiful-suka

ტაივანური შინ უუუ ^_^

ტაივანური შინ უუუ ^_^

ჯირო ჰვანგ ტე გიონის როლში

ჯირო ჰვანგ ტე გიონის როლში

და ბოლოს, ისევ სუკა... ასე ღიმილიანად დავამთავრებ ამ პოსტსაც

და ბოლოს, ისევ სუკა… ასე ღიმილიანად დავამთავრებ ამ პოსტსაც

Saranghaeyo Korea (always meaning South Korea) <3