დოკუმენტების სამყაროში

დავიწყებ თავიდან. საადღაც იანვარში გამოვეპასუხე არქივის განცხადებას სტაჟიორთა მიღებაზე. დიდი იმედი არ მქონდა და ამიტომ სულ დავივიწყე. მერე მარტში დამირეკეს, მოდი ტესტირებაზეო. აქაც, დიდი იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. ავიღე სულ რაღაც 57 ქულა და ისევ გავაგრძელე ცხოვრება. მაგრამ დამიძახეს მაინც, მოდი გასაუბრებაზეო.. ისევ, იმედი არ მქონდა და მაინც გავედი. რა ვიბურტყუნე არ ვიცი, მაგრამ გულს გარეთ გავუშვი. და აი, აპრილში დამირეკეს, მოდი შერჩეული ხარ სტაჟიორადო.. ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. მართალია ანაზღაურების გარეშეა, მაგრამ მე მხოლოდ ორი რამ მინდა: 1) არქივის სპეციფიკას გავეცნო; 2) სერთიფიკატი ავიღო

ორი დღეა რაც დავდივართ ოთხი გოგო. სიტუაციაზე ჯერ–ჯერობით ვერაფერს გეტყვით. ვეცნობით განყოფილებებს, მუშაობის პროცესს და ფონდებს.
ფონდის სურათი მაქვს, მაგრამ ვერ დავდებ. აკრძალულია. მართალია მკვლევარებს შეუძლიათ დარეგისტრირდნენ არქივში და გამოითხოვონ დოკუმენტები, მაგრამ უშუალოდ საცავის ნახვა ჩვეულებრივი მოკვდავისთვის არ არის ნებადართული.
ორი დღეა რაც მაბოდებს, იმდენი ინფორმაცია, იმდენი დოკუმენტი, იმდენი რამეა დაცული იქ. თან მე საისტორიო ცენტრალურ არქივში ვარ, რაც ნიშნავს რომ აქ დაცულია მე–9 საუკუნიდან 1921 წლამდე არსებული დოკუმენტები. ეს ხომ ბედნიერებაა..

საქმე ბევრია. ჩვენც წინ 6 თვე გვაქვს. ნუ მე შეიძლება 3 თვე გავჩერდე. არ ვიცი ჯერ. თუ აგვისტოში თურქეთში გამიშვეს განცხადების საფუძველზე, მაშინ შეიძლება გავაგრძელო 6 თვე. ოქტომბერში უწევს დასრულება და ჩემთვის მისწრებაა: ოქტომბერში მე მომიწევს ბაკალავრებთან სემინარზე შესვლა, მომიწევს ღვინერიას ლექციების სწავლა და მეორე კოლოქვიუმის გადაგორება. პლუს სამუშაო. პლუს ლათინურის სწავლაც მინდა, პლუს იტალიურისაც… ამდენს ვერ გავქაჩავ, თუ მუდამ სტაჟირებაზე ვიარე.

ხოდა ასე! მე ყველაფერს მოვასწრებ, თუ ყველაფერს დავგეგმავ. მოკლედ, შეგაწყინეთ თავი ჩემი “წლიური რეპორტებით”.
ვეცდები არქივში მუშაობისას რაიმე საინტერესო თემაც მივაგნო და დავწერო.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 99 other followers